Aanpassing looptechniek, overbelasting?

 

Zou het dan toch… klonk het 27 maart vertwijfeld tussen de oren…toedeledokie, echt niet… fluisterden de beentjes onhoorbaar…

3 dagen later liep ik 18 km zonder hrm, want die zaterdag even geen zin in een zoemende Garmin coach onderweg die me voortdurend zou afremmen. Voelde prima eigenlijk, lekker lopen zonder bewijslast die mogelijk zou duiden op een eigenlijk niet zo’n slimme training. Wat spelen met de nieuwe Vine app, en een paar keer flink doorttrekken over de bruggen van de Ijssel.

Een beetje als een dolle intervallen, fartlek, middenvoet/voorvoet testen, en maar wat doen eigenlijk, #buitenspelen in optima forma. Maar eenmaal thuis werd snel duidelijk dat ik in mijn jeugdige (want hé, net 47) enthousiasme de boel (weer) had overbelast.

Met natte haartjes en nog geen uur later googelde ik rond op “shinsplints”.

shinsplints

Deze exotische blessurenaam had ik nog niet mogen ervaren, wel over gehoord, en daar kon je als hardloper maar beter ook ver vandaan blijven begreep ik.

Ik stond ingeschreven voor de 10 mijl van ZwolleZuid op 13 april, en hier wilde ik nu eindelijk wel eens flink doortrappen. Dus 3x per week trainen is dan wel het minimum, maar dat rekte ik veiligheidshalve maar naar 2x.

Zondag 7 april weigerde plots coach Garmin op te starten, alsof hij wilde zeggen “doe maar niet…” maar ik negeerde de waarschuwing, de coach liet ik thuis; het zonnetje scheen eindelijk, en de Triumph’s dienden uitgelaten te worden, 7 km’s interval-dollen over de dijk. Scheenbeen een beetje gevoelig in de verte, maar ach, ik probeerde niet te geforceerd de nieuwe looptechniek vast te houden, en wisselde wat naar m’n oude vertrouwde houding.

De extra dagen rust respecteerde ik maar wel, dus pas woensdag weer op pad om het tempo voor de 16 km die zaterdag te testen in een 8 km temporun. Deze ging redelijk, maar het rommelde onderhuids; scheenbeen links gevoelig doorlopend naar de enkel.

Zaterdag, de dag van de 10 mijl lagen de loopspullen al klaar, maar na een zeer korte nacht na een bruiloft en een middagje ijsberen besloot ik een uur voor de start maar helemaal niet te starten, ik had geen zin in nog meer overbelasting om vervolgens halverwege uit te moeten stappen.

Daar was dan m’n eerste DNS, en best jammer, want die 10 mijl in Zwolle Zuid is een leuke loop, maar ja, blessures, it comes with the territory.

Voorlopige conclusie; overbelasting door te veel / te snel, de komende dagen volledig rust, wat specifieke oefeningen proberen en misschien toch maar meer luisteren naar die ongehoorzame onderdanen.

Looptechniekaanpassing, het gaat niet vanzelf, of misschien zelfs voorlopig helemaal niet.

wordt vervolgd…

8k op tempo incl. uitpuffen. #hardlopen

Permanente koppeling naar dit artikel: https://marceldegroot.eu/aanpassing-looptechniek-overbelasting/

2 reacties

    • Edwin on april 18, 2013 at 21:21

    Verstandige beslissing door niet te starten. Niet leuk, maar wel het beste. Hoop dat je goed hersteld!

    • erictimmer on april 18, 2013 at 22:11

    Gevoelsmatig weet je meestal wel of het wel of niet verstandig is om te lopen. Sowieso een moedige beslissing, zeker als je deze loop zo graag wilt doen. Het weer is nu beter, ‘s avonds langer licht. Maakt het gemakkelijker om gedoseerd de km’s uit te bouwen. De mooie loopmaanden moeten nog komen, zorgen dat je dan fit bent!

Reacties zijn uitgeschakeld.