Niet denken maar doen

31 december 2014, een blog waarin iets van ‘huidige vorm’ en ‘blessures op afstand’… Uit ervaring weet ik inmiddels dat dat de goden verzoeken is en Murphy’s Law tarten. Maar we zijn nu 2 maanden verder en het lijkt een blijvertje. Het gaat als ’n speer en ‘t holt als een dolle. Doet u mij er nog maar 10 van deze. En een goed begin is het halve werk, (dus) dit wordt een prima jaar!   (dus tussen haakjes, u begrijpt)

Vanaf half november vorig jaar staat er elke week weer een halve marathon op het menu, en tot nu toe smaken ze prima. Al 15 weken naast de doordeweekse kortere loopjes een 21km, soms iets minder, een enkele keer een stukkie verder. Het mag, het kan, en het bevalt.

IMG_4041 (1024 x 768)

Hardlopen. Je moet er niet teveel over nadenken. Maar loop ik dan nu anders, vraag ik mezelf toch af wanneer ik na weer een halve marathon de achterdeur opentrek, zonder serieus protest van onder. Tuurlijk; spieren die het wel weer even genoeg vonden vandaag en naast een rode knar voldaan moe, maar geen pezen of zenuwen die over de zeik zijn. Kudos!

Wat zijn dan de verschillen t.o.v. voorgaand gepruts met blessures en wat me nu lopende houdt?

IMG_4005 (1024 x 768)

– Midvoet landing, kortere passen en de rem er op tijdens de duurlopen. doe’s rustig!

– Rechterop lopen en vooruit kijken; ik ken elk stukje asfalt op mijn route, maar de omgeving op neus / horizon niveau zag ik niet, ik focuste mij altijd op die paar meter vlak voor me. Zonde! “Hoog Sammy, kijk omhoog…”

– Compressietubes; voor- en tegenstanders, ik weet ‘t, google maar even, maar ze gaan elke loop weer strak over de kuiten en misschien zit het tussen de oren maar ‘t werkt.

– Schoenen? De Saucony ride’s 7. Geen idee. Zeg ’t maar. Ze doen lekker mee en zijn tot het tegendeel bewezen wordt favoriet.

– Minder lopen; soms maar 2 keer per week; gaat volledig in tegen alle loopschema’s en misschien lever ik in op snelheid, maar voorlopig win ik op blijven lopen. Doe ik het voor! Weer rustig uitbouwen naar 3 a 4 keer.

 

Tot nu toe staat de teller dit jaar op 252km en dat zijn vooralsnog km’s zonder serieus gestrompel. Komende zaterdag loop ik m’n wekelijkse 21 weer eens tussen de meute tijdens de halve marathon van Harderwijk. Die liep ik in 2011 ook, en kwam toen na een compleet overschatte 1e ronde als een schuimpje hijgend over de mat. Een negatieve dip i.p.v. een split, dus die moet in de revanche. En uiteraard deelname op na-inschrijving, dat had ik mezelf dit jaar beloofd. Inschrijflimiet bereikt? loop ik ‘t rondje wel over de Ijsseldijk. Zolang ‘t maar loopt.

Hardlopen. Gewoon doen!

Permanente koppeling naar dit artikel: https://marceldegroot.eu/niet-denken-maar-doen/